Kalbimde sönerken akşam güneşi
Değilki ilkbahar yazdan soğudum
Şarkılar halimi bilmiyor artık
Şiirden türküden sazdan soğudum
Hasreti tüketmez takvimler artık
Aynada yansıyan hâyâlin yırtık
Küllerin arasında kor alev örtük
Can özüm yürekte közden soğudum
Kırıla kırıla pek keskinleştim
Konuşmak yerine susmayı seçtim
Dem tutmuş çayımı kendim sek içtim
Şekerden kaşıktan sözden soğudum
Bıçak gibi köreldikçe bilendim
Yağmur gibi bulutlardan elendim
Dilenci misâli sevgi dilendim
Güzelden şirinden gözden soğudum
Bir yanıt yazın