Yazar: Songül Yurdagül Aksoy

Kalbimde sönerken akşam güneşi

Değilki ilkbahar yazdan soğudum

Şarkılar halimi bilmiyor artık

Şiirden türküden sazdan soğudum

 

Hasreti tüketmez takvimler artık

Aynada yansıyan hâyâlin yırtık

Küllerin arasında kor alev örtük

Can özüm yürekte közden soğudum

 

Kırıla kırıla pek keskinleştim

Konuşmak yerine susmayı seçtim

Dem tutmuş çayımı kendim sek içtim

Şekerden kaşıktan sözden soğudum

 

Bıçak gibi köreldikçe bilendim

Yağmur gibi bulutlardan elendim

Dilenci misâli sevgi dilendim

Güzelden şirinden gözden soğudum

Yozgat, bir tür bağımlılıktır..Evet evet Yozgat ‘ta doğan belli bir yaşa kadar suyunu ekmeğini yiyen herkes Yozgat’ a bir şekilde aşıktır..

Bir kere köklerinden vazgeçemez..Ailesi , çevresi , ebesi , dedesi ..Yani vazgeçemedikleri Yozgat ‘ta.. Hiç bir yerde emsaline denk gelmedim denen bir “çökelekli dürüm “, bir eşmeden içilen o suyun tadı, hiç bir yerde yoktur ve bulunamazda..

Toprağı olanlarda hiç bir şekilde kopamaz toprağından..”Gelmesek te görmesek te o köy bizim köyümüzdür ” bu bir çocuk şarkısı değil Yozgat’lının  hayat felsefesidir ..Elinde bir uzun cerek ile bahçelerde gezen sevgili profesör büyüğümüzü hayranlıkla izlerdik genç kız iken..Sanki Ankara’da yokmuydu? Vardı ama Ankara meyvesinde Yozgat kokusu yoktu , çocukluk anıları  yoktu..Parasını verir en iyisini de alırdı  ama hayır, Yozgat’ta dalından yenen bir erik yada elmanın tadı yoktu satın alma o meyvelerde… Dahası var , ekmegin çöreğin böreğin  bulgurun bulamacın da tadını bulamaz..Çunki kendisine ait bir ibare yok , mecburiyetinden başka..

Yozgat bunun neresinden kazanır derseniz!?

Organik olan her şey Yozgatta mevcut..Bu desteklenip  Yozgat  bir ‘organik gıda’ cenneti olabilir…Bu konuda ‘marka şehir ‘ de olabilir..Reklâmsız olur hemde..İlla fabrika mı lazım? Buyurun size hilesiz hurdasız ve çok ta revaçta olan bir geçim kaynağı!!Bu fikre sahip çıkılırsa hem Yozgat kazanır hemde Yozgat’lı…

Yerli turist konusu biraz trajikomik bana göre..Yozgat”tan  göç edip bayrama seyrana gelenler zaten akraba hısımla işini hallediyor..

Ya sadece Yozgatı tanımak için gelenler onlara hitaben bir “Yozgat misafirhanesi” yapılmalıdır konak şeklinde..Büyük cami altındaki yıkılmış  o arsa ise biçilmiş kaftan..Tarihle iç içe bir Yozgat misafir konağı ..Modern dizaynlı ama konak vurgulu.. Yozgat lezzetleriyle çepe çevre donatılmış  bir tür yaşayan Yozgat müzesi..

Alt tarafı otopark olacakmış olsunda zaten çok ta isabetli olur  ..Etrafındaki küçük dükkanlarda ise Yozgat yöresel ürünlerinin satıldığını düşünün..Hayali bile güzel değilmi?

Hayata geçerse Yozgata dair akılda kalacak dua alacak projelerden biri olur.Benden demesi..

Yine  yozgatlı  gonüm şo  yannıya  savrıldı,

Dil gırıyım dedimde  yılan gibi gıvrıldı,

Sizlerde geçen sene bizde  derler bıldırdı,

İki  adam  görüncük azıtma deller  bizde…

 

Sufrada  bağdaş  gurar öyünü  sunahlarıh,

Pendirinen turşuynan bekmezi banahlarıh,

Loküs lamba altında gışları   gonahlarıh,

Soğuğu  çoh  yedinmi tozutma  deller  bizde…

 

Gozelleri  severik sürmeliyse  gözleri,

Boya  cıla yahışmaz ,pambık  gibi yüzleri,

Ellisine  varmadan  dutmaz  olur  dizleri,

Son  kesene  evlatlık,gazıtma  deller  bizde…

 

Tohat  atmayı bilmek tomsük  yiyen uğunur,

Beyniyin  bekmeziynen alt goynağen goğonür,

Yozgat şaplağa  yiyen bir daha der doğonür,

Dölek  dur  çerliyeçce cozutma deller  bizde…

 

Yola  düşersen  eğer  yınicek  ahıllıynan,

Birde  yüreğa yanmış  dili hep gahırlıynan,

Ömrün heçlenir  gider ,,geçmişi  mekirliynen,

Önce ahlın  nerdeydi  büzütme  deller  bizde…

 

Zopaynan adam olmaz biz  lafınan düverik,

Gişi  iyi islahsa hem  üver  hem  severik,

Her  işten  gaytaransa bizde  olur  geberik,

Elalemin  onünde cıvzıtma  deller  bizde…

 

Gışımız uzun  olur ekmek  gevredir  yerik,

Arabaşı oldummu haşat olur  severik

Bizlerde atıştırma  bir  gavırga bir  hedik,

İlk ahşamdan yatana dımıtma deller bizde…

 

Avratları  heç sorman aşamaca yatallar

Horanta toplaştımı kesme aşı  katallar

Taze   gelin  varısa arhasından  atallar

Kele şo gure  gibi gırıtma  deller bizde

 

Yar  olmah  golay  değil  bozoğun gızlarına

Sinirden köpürüncük nur  doğar yüzlerine

Ismarıcı unutsan daş bağlar  sözlerine

Dış  gapının iti gibi sorutma deller  bizde…

İnsanoğlu bu, fıtratı gereği diye cümleleri yumuşatmak isterken..

Günlerce susup  empati yaparak acabalarımla boğuşurken..Hayatın  hep iyi tarafını görmeye çalışırken…

Çok yorulduğunun farkına bile varmıyor insan..Herkese ayrı ayrı kendi ayarında muamele etmekse apayrı  bir haslet oldu zannımca..

Kimsenin araştırmak , kendini geliştirmek gibi bir iddiası yok iken her türlü bilgi kirliliğinde nasıl temiz kalabiliyor insanlar?

Elbette ki doğru olanı, hak edenle yürüyerek  , kendi misyonu üzerine eğilerek  , kıskançlık  hasetlik gibi duruşlardan uzak durarak..

Bütün bunların toplamıdır başarı..

Bencillikten  uzak , naif yüreklerin  sen ben etmekten uzak biz olduğunda  beraber birlik ve dirlik içinde aynı aura ile sarıldığında  kaçınılmaz olandır başarı..

Ve bu kriter  her yerde geçerli olandır..Ev hayatında, iş hayatında, siyasi hayatta ve sosyal kültürel hayatta bu gerçeklik hep tazedir ve yerini korur..Zamanın birinde bir  adam , haylaz çalışıp çabalamaz ,emek vermez , etrafındakilere kırıcı  yıkıcı sözler sarf eder ve zamanla çok yalnız kalır, ve evini köyünü çoluğunu çocuğunu terk edip  İzmir’e gider.. Aylar geçer ortalarda yok eşi çocukları perişan..Duruma dayanamayan baba , tutar İzmir’in yolunu..Arar sorar ve oğlunu gecenin bir yarısı kumar masasında bulur..Oğlu tüm şaşkınlığı ile yalan üstüne yalan söyler ve babasını kumardan  çok zengin olduğuna ikna eder..Girer koluna gecenin bir vakti,onu tenha bir yere götürür!

-baba bak bütün araziyi kumardan kazandığım parayla satın aldım! Adam sevinç içinde oğluna sarılır  ve derki – aferin oğlum tarlada sulak imiş burada iyice mercimek olur!

Oğul,

-baba sen git bir an önce memleketten mercimek tohumu getir!  diye kandırarak babasını aynı gece otobüse bindirir ve köyüne gönderir..

Adam köyüne varır varmaz , köy kahvehanesine oturup  övünmeye başlar -benim oğlan İzmir’i tüm satın almış  büyük zengin olmuş, bundan sonra şapkama selâm verin  komşular..Laf idi söz  idi derken köyün  gençlerinden bazıları gülmeye başlar adamda huylanır, açıkta bir şey mi var neye gülüyorsunuz? diye de çıkışır..Gençlerden biri

-emmi oğlun seni kandırmış  o sana gösterdiği yer deniz , ben orada askerlik ettim çünkü deyince adamla hayli bir münakaşadan sonra ,tekrar İzmir’e gider  , ortada ne oğlan var ne tarla  ve gencin söylediği gibi gösterdiği yerde deniz..Oğlunun yalanına inanmanın  büyük üzüntüsü ile köyüne geri döner.. Dünyanın en meşakkatli işidir kul hakkına girmemek..İnsanca duruş sergilemek..Emek hırsızlığı  bir gün yemek hırsızlığına dönüştüğünde  beddua doldurur kaşığı..Atalar da ne güzel demiş “intizar dediğin bir etek taş biri değmezse biri değer “…

Dört yaprak yoncadan çıktımda yola

İlkbahar ayında solanı gördüm

Sonbahar ayında belki son mola

Kış ayında güneş olanı gördüm

 

Önceden öğrendim mevsimler dörttü

Yağmur aceleci toprağı örttü

Kar yağdı üstüne iklimi sertti

Kardelende hayat bulanı gördüm

 

Kelebek uçunca olurmu ki kuş

Bu ne zarafetti bu ne dik duruş

Baharın sonları bir hayli yokuş

Ömrü yaz iken solanı gördüm

 

Koşarsın el ele nefes nefese

Kapılsan yürekten yalan hevese

Kargayı koymuşsan altın kafese

Gönlünün gözünde yılanı gördüm

 

Bir ömrün sonunda hafif yorgunluk

Birazcık serzeniş biraz durgunluk

Seyrine dalarken hayli solgunluk

Beşinci mevsimde yalanı gördüm

 

Öyleyse inanmak beşinci mevsim

Ne bir sıfat var nede bir isim

Ufkuna çizilmiş ressamsız resim

Gönlümde bakidir kalanı gördüm..

Herkes bir şeylerin telâşında bu günlerde..

Gündeme yetişmek zor ve çok meşakkatli..

Her ne kadar biz işin esprili yönlerini açığa çıkarmaya çalışsak ta ciddiyet her zaman yerini ve kendini koruyor..

Köyler , mahalleler kasabalar ve şehrin kendisi..Her zaman temkinli her zaman  gözü kara her zaman taraftar cesareti..

Kimin rengi nedir belli olmasa da bu aralar ara geçişte alengirli renkler hakim..

Eskiden  bir tespih alırlardı ellerine , öyle tatlı bir rekabet ki “şu sana bu bana” verir ..Sen kazanırsan tosun kes, ben kazanırsam  ziyafet vereceğim..Bu güzel muhabbetin üstüne arabaşı içilir gedik yenir güle oynaya gidilirdi seçime..Arada çok büyük husumet varsa araya girilir gerginlik önlenirdi..

Şimdi bakıyorum da her kafadan bir ses..Yıllar yılı can cana yan yana olanlar birbirinin izine kurşun atıyor..Bin bir türlü manipülasyon.. Kazanmak hırsına neler neler ..Oysaki  her şey gelip geçici. Makam mevki hasılı dünya ..

Kazanan köyünüz kasabanız şehrimiz olsun..Bu yarışta kalbine yenik düşen MHP Şefaatli adayı , değerli abimiz, eski emniyet müdürü Ahmet Demirel’ i kaybetmenin derin üzüntüsüyle  tüm  camiaya ve kederli ailesine başsağlığı diliyorum..Yeter ki çok kıymetli canları kaybetmeyelim, insanlığımızı unutmayalım insanlıktan çıkmayalım..

Kara kazan değerlerimizi kaynatamasın.. Bu kutlu yarışta iyi olan kazansın diyor ve cihan padişahı Sultan Süleyman ile sonlandırıyorum..

“Bu dünya ne sana nede bana kalmaz..

Sultan Süleyman’a kalmadı böyle hiç bir kitap yazmaz”

Saya, bir Türkmen geleneğidir..

Neden bu kadar keskin bir giriş yaptım, merak edenlere , hemen kısaca bir açıklama, bizim saya Avrupa’da cadılar bayramı olmuş çünkü..Onlar kendilerine ait olmayan bu kültürü eğlenceye çevirmişler hatta resmi tatil ilan ediliyor oralarda o gün..

Biz mi? Her şey gibi onu da unutmuşuz, unutturmuşlar..

Ama bu kültürün aşığı insanlar  çıkmış   Osman Karaca’da  o güzel insanlardan sadece biri..

Elimizde Türk sancağı  , kurt koyun kostümleri ve çoban abası ile ” saya gezdik ” inceçayır köyünde..Kapı kapı yağ bulgur topladık , maniler söyledik bereket timsali “tongurdak” çaldık..

Neredeyse bütün köylü icabet etti gezmeye..Sonrası mı?

Ziyafet ağızlara layık cinsten..Türküler şiirler  deyişler okundu.. Oldu mu?

Çok güzel oldu..

Teşekkürler inceçayır köyü, teşekkürler Osman Karaca..

Senmisin adını koyamadığım,

Gönlümün bağında gül müsün canan?

Kayıp yıllarımı sayamadığım,

Kalb gözümde sonsuz çöl müsün canan? ..

 

Beklerim gönlümün kapısı açık,

Birazcık delişment, birazcık kaçık..

Muallak olmadan söyle apaçık,

Sende bu sevdaya kulmusun canan..

 

Dayanmaz yüreğim firkatin ağır,

Sensiz olan her söze olmuşum sağır,

Kalbinden köprü kur yanına çağır,

Yoksa sende kuru dalmısın canan

..

Öyle bir gel kaleme hecelerime,

Yıldız olda sen yağ gecelerime,

İbreti sevdam ol sen nicelerine,

Sen kıyıya vuran salmısın canan.

 

Sevda istiyorsan yürek burada,

Kuru bir selamın gönder arada,

Yanacaksa eğer gönlüm çırada,

Sessiz feryadıma dilmisin canan..

 

Yüreğin ezberim söze ne gerek,

Gel bana sende sevdim diyerek,

Kalbinden bir dirhem mehir vererek,

Anladım sen acı balmısın canan..

Bu kültür bizimdir değil ki yaban

Eksik gedik varmı saya gezelim

Kuzular tüylendi diyorsa çoban

Haber verip dosta köye gezelim..

 

Çanakta pendiri  kûlekte yağı

Bulguru yarması  samırsak bağı

İneğân camızın koyunun sağı

Yetermi  bir bakıp suya gezelim..

 

Koyunun postundan guru pahlaya

Güvercin dönüyor yedi tahlaya

Kış günü kıyamet Allah saklaya

Düşmeden kalkmadan yaya gezelim..

 

Pekmezin küpünü  armut çöpünü

Yaktırır bu soğuk nacak sapını

Önceden sağlam tut  kerpiç yapını

Yıkılsa  başlara  niye gezelim..

 

Koyunun yediği arpadan zağar

Uğudüp getirin her yere sığar

Samanı son guzde çetene yığar

Çok şükür yetiyor diye gezelim..

 

Atların  önüne verilir kırma

Gelinler dokuyor işlengi sırma

Turşu var kelekten kelemden vurma

Yuha dürüp yiye yiye gezelim…

 

Kapılar açılsın  gülerken yüzler

Bulguru çok verin yetisik kızlar

Yakında erir bak olukta buzlar

Yok ise bir nasip niye gezelim..

 

Bin derde devadır müjde pilavı

Yer iken içini sarar alevi

Demesin komşular bura dul evi

Yün çorap giye giye gezelim…

 

Iğ ile bükülsün yünlerin beli

Kurulsun köşeye culfalık yeri

Dökülsün alından emeğin teri

Kilime desen koya koya gezelim..

 

Damların üstünde dururdu lòlü

Kayboldu kilimin yeşili alı

Cehizlik namazla dokunur halı

Motifleri ıya ıya gezelim

 

Efruze diyorki töremiz bizim

Cok şañsli her yönden yöremiz bizim

Geçmişi yad etmek çaremiz bizim

Bundan gayrı saya saya gezelim…

Karakışa boyun eğmez kardelen
Menevişler duyamazmış kim demiş
Öyle yıkıp viran etmez her gelen
Kuşlar dalda uyumazmış kim demiş..

Nefsin için yaratılmış imtihan
Kimleri misafir etmedi bu han
Sana bahşedilmiş olsa da cihan
Ecel sana kıyamazmış kim demiş..

Şükür sofrasında doymazsan eğer
Tamahkâr ruhuna gör neler sığar
Gerçeğe kör olmuş feryada sağar
Sabır taşı kayamazmış kim demiş..

Dersini almazsan çoğalır yükün
Kaybolur seninle yüzünde akın
Bir daha desem de sakın ha sakın
Şeytan gözü boyamazmış kim demiş..

Geceden dem vurup gündüze ayan
Kaybolur nefsinin sesine uyan
Yalındır bu yollar yürürsün yayan
Düşünceden cayamazmış kim demiş..

Kar yağar dışarda hava bulanır
Toprak beyaz olur tohum sulanır
Yalanlar var kul boynuna dolanır
Efruze de diyemezmiş kim demiş ..

Dillere pelesenk olmuş bir cümle vardır ya her zaman..

” Ahh nerde o eski bayramlar” yada “nerde o eski kışlar”.

Hep eskiyi özler dururuz  ya , derin düşününce şöyle bir , bizde geleceğin eskisi değil miyiz?

Nerde diye başlayan cümleler bir zaman sonra bizi de soracak..

Ben hatırlarım meselâ, ortaokul ikinci sınıfın yarıyıl tatilinde köyümde  keyifler yerinde..Güzel bir karne getirmişim  takdir belgeli , evin içinde ki şımarıklığımız dört duvara sığmıyor ve dışarı fırlıyoruz benden yaş olarak büyük  ablam ile , kar yutuyor bizi ve köpeğimiz de bizimle birlikte koşmaya başlıyor, köy odasındaki büyükler bizi izliyorlar ama biz farkında bile  değiliz..Ablam ben ve köpeğimiz koşmaya başlıyoruz harmanlara doğru..Kar soğuk  kimin umurunda..Alabildiğine özgürce koşup kar üstünde taklalar atıp oynuyoruz köpeğimiz ile..Bir müddet sonra yorulup eve dönerken yolumuzu köyden arkadaşlar kesiyor ( onlar bizden cesaret almış olmalı) haydi hep beraber kayalım ..Gübre torbalarına saman doldurup çıkıyoruz tepenin yüzüne ..Bizi gören  geliyor ve sayımız onbeşi buluyor..Ama ne eğlence..Kimisi camdan kızına ördüğü danteli gösteriyor, kimisi işlengiyi.. Bunlar kızların çeyizi olmazsa olmazı idi o zamanlar..

” Ya masalı(örgü dantel masadır ) kasıt ya liseli olacak”  gelin kızlar..Yani en az lise mezunu olacak..

Kimisi Ferdi Tayfur’dan ” başında yok ise sevda yelleri” söylüyor , kimisi , kimisi  ” bir ilkbahar sabahı “..bildiğiniz açık hava konseri alanına dönüşmüştü  emicinin tepe..Sonra ne mi oldu? Köyden bir abi geldi..

Yaşça bizden büyük..Çok sinirli bir şekilde “kocaya varacak kızlarsınız! Utanmıyor musunuz kızak kaymaya dedi ve kız kardeşlerini aldı gitti..Bizimde tadımız kaçtı moralimiz bozuldu , o günden sonra bir daha da kaymadık..

Gün geldi her birimiz  evlendik..Dantellerimiz ve çeyizlerimiz serilip sergilendi düğün arifesinde..Her birimiz zamanın kirli çarkına takılıp  savrulduk…Damağımızda o günün tadı  kaldı sadece..Şimdi çocuklarımız kardan korkuyor..Kar onlar için “tatil müjdecisi ” sadece..Dışarı çıkmıyorlar  sanal alemin oyunları onları avutuyor şimdilik..Onların anlatacak bir kar serüvenleri olmayacak..Çocukluklarından bir şey kalmayacak  , son bir kez daha kar bizim yaşanan gerçeğimiz deyip çocuklarımız la karda oynamaya ne dersiniz?

İnsanoğlu ne gariptir..En büyük gerçeği olan ölümü bir türlü kabul  etmek istemez..Allah’ın bizlere verdiği  en üstün yetenek farkındalık olsa da  bir türlü  yanaşmak istemiyoruz o sonsuzluğa giden limana.Özlediklerimiz oluyor , keşke dediklerimiz, iç geçirdiklerimiz..Yaşadığımız anın  güzelliği yıllar sonra çıkıyor gün yüzüne ..Ya çok  pişman oluyoruz yada derin bir ahh çekip dalıp dalıp  gidiyoruz..

O güzel anlara dönebilmek için  bir çoğumuz her şeyini feda etmeye hazırda olsa  maalesef zaman geriye dönmüyor işte..Bize bütün bu güzellikleri ya dinlemek yada bir bardak demli çay eşliğinde buğulu gözlerle yâd etmek  kalıyor..

İşte bu güzelliklerden bir kaç adeti bu gün  beni hem efkarlandırdı hem gülümsetti..

Böyle soğuk bir kış gününde  köye bir dilenci gelir..Köy odasında yedirirler içirirler  ağırlarlar nede olsa tanrı misafiri..Gün evine giderken akşama doğru  artık herkes evine gitmeye başlar ama misafirin gitmeye niyeti yok! Zaten bir kırıklı soba yada şerbetlik var evde kimsede yatacak sıcak yerde yok!

Derken iki nüktedan arkadaştan biri  erken davranır hemen lâfı açar..

-Ömer ağa koca köyde ağayım deyip geziyorsun  , misafiri  ağırlamak sana  düşer bu gece..

Ömer ağa tereddütsüz hemen verir cevabı,

-Benim sülalem ağa elbette misafir benim evde ağırlanır, sizin evde pişen öyün de yenmez zaten!!!

Ömer ağa eve haber gönderir akşama yatılı misafir var diye, hanımı biraz çıkışsa da ” tanrı misafirini geri çevirmek olmaz ..Tamam der büyürsün gelsin..O gün Ömer ağanın evinde saçağı çöreği, eşgili bazlama yapılmıştır..Akşam misafire ikram da edilir ve adam en kuytu odaya açılan  yün döşeğe yatırılır..Oldukça naif yürekli olan evin hanımı Salime hanım derki eşine,

-herif dilencinin eşşeği üşümesin onu da tandıra bağla  yazık hayvan sabahaca donar yoksa..!

Yatsı namazından sonra horanta da yerine yatar..

Sabah ezanıyla birlikte Ömer ağada  uyanır eşine derki

Salime hatın misafirin karnını doyurup yolcu edelim..

Salime hatın

-daha ıhırcık karanlık  derdine noldu? diye çıkışır ama bir saat sonra herkes kendini sofrada bulur..Sohbet muhabbet derken, dilenci derki bacı benim eşşeği  çıkarında ben gideyim artık..

Salime hatın bir çırpıda aşağı tandır  evine iner Ama, ağzının dolusu kahkaha atıyor halde eşine,

– herif eşşek gülüyor diye bağırır..

Eşinin şakacı olduğunu bilen Ömer ağa

-ısıcakta yattığından ezeleri yumuşamıştır , hadi çıkart hayvanı adam gidecek..

Kadın  gülüyor ama yineliyor cümleyi ” heriiiif  eşşek gülüyor inanmazsan gel de bak..Ömer ağa ve dilenci aşağı inerler  tandır evine girerler ki, bir de ne görsünler!!!

Eşşek arka ayaklarının üstüne ateşli tandıra düşmüş ve yanmıştır..Kaslar da geriye çekildiği için eşeğin bütün dişleri dışarı da gülüyor gibi sanki..Evdeki eşeği versek vermişler dilenciye ve böylelikle de göndermişler..Anlatılınca hâlâ gülümseten  bu anılardan  bizler yaşamıyoruz maalesef..Sanal alemde  öldürdüğümüz zaman bizlerin tabutudur aslında..Canlı canlı  diri diri mezara götüren..

Camiye girerken  etrafı  süzer

Yemeği  beğenmez hanımı üzer

Güya  oruçludur ,abdestli gezer

Namaza dururken esner kıblesiz

 

Sofraya oturur  besmele bilmez

Garibin  fakirin  halini  görmez

Kendinden  başka  kimseyi  sevmez

Çay  görmüş at gibi kişner kıblesiz

 

İftara beş kala   ancak  uyanır

Senin bu  zulmüne canmı  dayanır

Zavallı ibadet yaptım mı sanır

Ruhunu küfürle  besler kıblesiz..

 

Namazdan  niyazdan  muaftır kendi

Cennete  gidecek öyle   söylendi

Böyle bir  müslüman  olmaz efendi

Hayali  huriyle  süsler kıblesiz..

 

Kul  hakkını  yedin ,hatırı  kırdın

Yetimi sevmedin sırtına vurdun

Üç cumada  bir ön safa durdun

Anayla  bacıyla küsler kıblesiz..

 

Emanete  benim diyende  sensin

Yeter ki kazancın bol  olsun gelsin

Haram  lokma hayır etmez bilesin

Şimdilik yolunda  işler kıblesiz

 

Mahşerde  hallerin ne olur bilmem

Dahada  söyleyip  günaha girmem

Görürüm  halini,görmezden  gelmem

Dumanlar  üstünde puslar kıblesiz

Alıp da yollara kôtekliyorduh

Dolabın bôğrüne itekliyorduh

Ilâzım olurdu  hep saklıyorduh

Soyhanıza galsın poşet soyhası..

 

Eskiden  fileler  torbalar vardı

Kesekâğardi her işe yarardı

Hâğbe gôzu helâlinden dolardı

Soyhanıza galsın poşet soyhası

 

Esgiyen perdeler olurdu torba

Süzerdik yoğurdu bulardık çorba

Gözüme bakıyor yetkili zorba

Soyhanıza galsın poşet soyhası

 

Bir zaman öncesi her şeyden  ucuz

Alınız diyerek ediyor taciz

El arabası var değiliz aciz

Soyhanıza galsın poşet soyhası

 

Elimize geçeni toprağa attık

Böylece en ağır zehiri gattık

Milli serveti çok heba ettik

Soyhanıza galsın poşet soyhası

 

Efruze sen söyle bitsin bu işler

Unutulur bir zaman sonrada fişler

Paralı olursa kesmiyor dişler

Soyhanıza galsın poşet soyhası…

Söz konusu insanlar olunca gerisi teferruattır bu hayatta..

Korkuları yenmek zaman alır  ama korkunun üstüne gitmezse cesaret ister.. Her ne kadar istenmese de bazı durumlar  yüreğinde insanca duruşu olanların var olduğunu bilmek hepimize derin bir nefes aldırıyor..

Daha önceki bahsetmiş olduğum olayda gerçekten bir birine yardım eden insanların olmasının memnuniyetini  sizlere anlatamam..  O an ki korku ve panikle kalbimiz yerinden çıktı  adeta..Beynimiz durdu , ..İmdadımıza emniyet güçleri yetişti..Maalesef hava muhalefeti nedeniyle herkes evine gitmek zorunda idi..Polisimiz gelmiş gerekeni yapmış ve zanlıyı kısa süre içinde yakalamıştır..

Ayrıca  gecenin geç saatlerine kadar bizleri yalnız bırakmayan il emniyet mensuplarına ne kadar teşekkür etsek de azdır..Bizler sizlerin sayesinde evimizde rahat ve huzurlu bir şekilde oturabiliyoruz..Gerek ilimizde gerekse ülke genelinde her türlü  olayda yanımızda ve yaşamımızda olduğunuz  için  çok teşekkürler…

Bu hafta sonu yüreğimiz ağzımıza geldi tabiri caizse..

Bir kadının feryadı ile yırtıldı sanki yer gök..

İçimizden biri evinde çoluğunda çocuğunda , işinde..Gayet hanımefendi ve naif yürekli bir hanım üstelik..

İşinden evine dönerken oturduğu apartman önünde bir şahısla karşılaşıyor ve kadınsı bir his ile ürperiyor, sanki içine doğar gibi derhal oradan uzaklaşıyor fakat genç arkasından yetişip onu sözle taciz etmeye başlıyor ve kadın canhıraş bir şekilde bağırıyor  , komşu kadınlar yetişiyor imdadına..Genç ortadan kayboluyor..Hanımefendi suç duyurusunda bulunuyor ama polis ertesi gün ancak gelebiliyor olay yerine..

Suçlu sapık  genç yakalanıyor sorgulanıyor  akıbet ne oldu kimseler bilmiyor çünkü yaşı henüz reşit değil..

Bütün  komşular  korku içinde  …Apartman içindeki güvenlik kamerası  her şeyi çekmiş zaten..

Hanımefendinin yaşadığı korku ve panik bundan  sonra ne onu ne bizleri rahat uyutmayacak. Çünkü  hemen önümüzde bir ortaokul var ve oradaki çocuklar savunmasız  ..

Anneler bile saldırı alıyorken çocuklarını nasıl korusunlar?

Daha evvelinde değişik zamanlarda içip kavga eden  insanları  çok gördük ve şikayet  de edildi..

Ama artık bu büyük bir güvenlik sorunu..

Hastane caddesi civarında güvenlik önlemi artırılarak alınmalıdır..

Şehit Abdullah Bozkurt parkında  sivil polis bulunmalıdır..

Yoksa bu gün bir anneye saldırmaya çalışan hasta zihniyet savunmasız  gördüğü  her şahsa aynı şeyi yapmaya çalışacaktır..

Can   ve mal güvenliği zafiyeti ortadan kaldırılmalıdır..Evimizin önündeki parka inemez olduk..

Okul çıkışları sıkı bir şekilde denetlenmelidir…

Temennimiz kimsenin saçının teline zarar gelmesin..

 

 

Yüce dağda duman tütse

Babam geliyor aklıma

Viran bağda bülbül ötse..

BABAM geliyor aklıma..

 

Sözleriydi huzur veren

Hasreti bitmeyip süren

Kırgın hallerimi gören

Babam geliyor aklıma..

 

Kuran okur halleriyle

Baldan tatlı dilleriyle

Şefkat dolu elleriyle

Babam geliyor aklıma

 

Ezanlara sesi sinmiş

Zannetmeyin sızım dinmiş

Acısı kalbime inmiş

Babam geliyor aklıma

 

Ben ki ona doyamadım

Hasta oldu kıyamadım

Günlerini sayamadım

Babam geliyor aklıma

 

Gerçek aşkın ta kendisi

Yüreğimin efendisi

Bu günümün mühendisi

Babam geliyor aklıma

 

Nefesine muhtaç oldum

Gülüşüne hep aç oldum

Sayesinde güleç oldum

Babam geliyor aklıma..

 

Yokluğunun yükü ağır

Tüm duvarlar olmuş sağır

Arıyorum bağır çağır

Babam geliyor aklıma

 

Çekilmiyor dünya kahrı

Çaresizlik onun zehri

İlim irfan sevgi nehri

Babam geliyor aklıma..

 

Uykularım bölünüyor

Bir başına kalınıyor

Onsuz sessiz ölünüyor

Babam geliyor aklıma

 

Acılarım dinmiyorken

Giden geri dönmüyorken

Canda hasret sönmüyorken

Babam geliyor aklıma

 

 

Yokluğunda yıkıldığım

Ateşlerde yakıldığım

Tepe üstü çakıldığım

Babam geliyor aklıma..

 

Acısının tarifi zor

Bazen  duman  bazende kor

Onu birde  gel bana sor

Babam geliyor aklıma…

 

Eridi gözlerin  feri

Giden artık dönmez geri

Doldurulmaz onun yeri

Babam geliyor aklıma..

 

Efruze’yi öksüz koyan

Bu gecede halim ayan

Var mı babasına doyan

Babam geliyor aklıma

Gün  geçmiyordu ki yeni bir müjde dayanmasın kapımıza..

Büyük merak ve heyecanla  bekliyorduk ..Tüm olacakları  Yozgat’ın vitrini gibiydi seçim vaatleri..Büyüğü küçüğü genci yaşlısı alâkadar olanı olmayanı..

Her gün aynı merakla uyandı neredeyse..

Bu gün neresi yıkılacak? ..

Alışkanlıklarından vazgeçmeyen esnafın tepkisi ve çevresinde oluşan   acı pareciler..

İlk etapta anlaşılmasa da zamanla kendini göstermeye başladı  değişim rüzgârı..

İşgemdeki esnaf yerinden çıkartıldı  , yerine gerçekten şahane bir park yapıldı..Lakin oradaki esnafın akıbeti merak edilmedi , herkes bir şekilde başının çaresine baktı..

Mahalle araları  ıslah edildi ve parklar yapıldı, keşke bu parklara  anlık ihtiyaçlara  hitap edebilecek  küçük  büfeler konsa idi..Hem bir kaç aileye geçim kaynağı  hemde özelikle anneler kısa ziyaretlerde buralarda rahat ederdi..

Konak projeleri Yozgat’ın Yozgatlının yüz akıdır, şehrin akciğeridir bence..

Her mahalleye bir kaç adette lazım kanımca ..Çünkü sosyal projelerin gözbebeği oldu konaklar ..Görsel güzelliklerinin yanında huzur  ve rahat var..

Çok büyük  bir konak projesiyle  faal derneklere yer kazandırılabilirdi..Bu konuda en çok mağduriyeti yaşayanlardan biriyim… Isıtmalı duraklar şahane ötesi.. Atıl durumda olan eski sanayi şimdilerde şehrin  Zühre yıldızı oldu parlıyor..

Biraz cesaret biraz azim..Cumhuriyet meydanının etrafı  beyaz ile  bütünleştirildi..Saat kulesi adeta altın bir gerdanlık gibi süslüyor lise caddesinin başlangıcını..

Gurbetçiler  geldiğinde bambaşka bir Yozgat buldular  …

Yerli turistler  değişim karşısında şaşkınlıklarını gizleyemediler..

Sosyal projelerde Yozgat adeta kültürün başkenti ilan edildi..

Bir zamanlar Yozgat’ın esemesini bilmeyenler şimdilerde  Yozgat’ın efsanesini dinliyor..

Bundan sonraki süreçte İnşallah devamı daim olur..

Tespit edilen eksikler birer birer hayata geçer..

Yozgatlı artık  arkasına baktırmayacak projeler bekler..

Yeni dönemde her kim gelirse gelsin işi çok zor ve meşakkatli..

Yozgat’ın gelişimi  aynı hız  ve ivme ile devam etmek zorunda..

Gönüllere girmek ise ayrı mevzu..

Uzun lafın kısası “Arslan yatağından belli oldu “..

Gönülleri fetih etmek için  Yozgat’ı  çok sevmeniz yeterli , bunu ispat içinse aslan gibi çalışmanız gerek ve şart…

Kazanan Yozgat olunca kişisel kırgınlıkları bir tarafa bırakmak lazım..Yeni dönemde sesimizi ne kadar duyururuz orasını bilemem lâkin..

Yozgat’ın değişiminin hızını kesmeyecek katlayarak devam ettirecek yeni adaylarımıza  bol şans ve başarı dilerken,Rabbim  yaptıkları güzel işleri yazılarımıza taşımayı nasip etsin diyorum…

Bir ömür sığarken dört mevsim kışa..

Baharlar geldide ne oldu sanki ..

Yazılan ne ise gelirmiş başa .

Falcılar bildide ne oldu sanki…

 

Sararan yapraktan özünü sordum

Gülün goncasından  yüzünü sordum

Ateşten dumandan közünü sordum

Ellerim bulduda ne oldu sanki…

 

Kalbimde bir zerre yoktu ki riya

İçimde korkular geceden ziya

Olmasın sabahlar bitmesin rûya

Aynalar  sildi de ne oldu sanki..

 

Tutuşur  sancılar gökyüzü gebe

Kıvranır canhıraş beklemez ebe

Bekle gör yapacak kim kime sobe

Hışmını saldıda ne oldu sanki…

 

Uzundur tüm yollar bahane varsa

Açılır perdeler  saklanan sır sa

Düzelmez böylece bu devran sürse

İyi bir kuldu da  ne oldu sanki…

 

Kilitler  paslanmış  tebessüm açmaz

Sebepsiz turnalar semâda uçmaz

Aşk için   sunulan bâdeden içmez

Özünü bildide ne oldu sanki…

 

Bir karakalemle yazılır  yazı

Yaşarken ölünür kesilir hızı

Bilinmez mezarın bayırı düzü

Tapuyu aldıda ne oldu sanki..

 

Oysa bir gülüşle açılır kapı

Mayası temizse sağlamdır yapı

Uzaktan bakınca bellidir çapı

Kefeni boldu da ne oldu sanki..

 

Efruze düşlerken düşlere yazdı

Son nefes bitmeden bu işi çözdü

Kimseyi değil de kendini üzdü..

Ummana daldı da ne oldu sanki..

Aslını astarını bilmeden konuşmak , yazmak , çizmek bir konuda  sahih olmayan fetva vermek ve hatta  ” sünnettir” yada dinimizde bu yok” gibilerinden çıkışlarla gündem oluşturmak..Ne kadar kolay  değil mi? Kendi fikrimize uymayanı  haram ilan etmek!!! Arkasında  koskoca bir boşluk var ..Nasıl olsa kimse de bir şey demiyor  ! Kaynak istemiyor! ..

Bu gün sabah çok değerli bir öğretmenimin bir yazısını okudum, gülsem mi? Ağlasam mı? Bilemedim..

ACI TEBESSÜM

Mekke’nin fethinin 11 Ocak olduğuna  öğrencimi inandıramadım.Tarihi,Diyaneti kaynak gösterdim yine inanmadı..

Diye yazmış sevgili hocam.. Yılların  binlerce öğrenci mezun etmiş  elleri öpülesi hocam..

1  ocak diye yazdılar internete  , sırf yeni yıl kutlamalarına  rakip olsun diye..Kimse açıpta bir  İslam tarihi  kitabını araştırma gereği bile duymadı. (Arama motoruna)”Mekke’nin Fethi” yazmanızda yeterli..Bir çok kaynaktan okuyabileceğiniz yığınla bilgi..

Zor gelir degilmi? Kopyala yapıştır  en kolayı   .. Kim oturacak  ta saatlerce Mekke nasıl fethedilmiş? Neden fethedilmiş Mekke için neler feda edilmiş  okuyup  öğrenecek!!

Biz gâvur adetlerine uymayız ama o gün Mekke fethedildi!!

Bu kalıp beynimize yerleşecek, üstüne belki bir kaç süslü lâf kondurup servis edilecek önümüze.. Sonra ne olacak biliyor musunuz?

Ben uymam dediğiniz takvime göre ayarlayacaksınız  hayatınızın akışını..Yeni doğan çocuğunuza o takvimin her hangi bir gününde kimlik çıkarttıracaksınız..Ölseniz o takvimdeki ay gün ve yıl yazılacak mezar taşınıza… Geçenlerde  çok kıymetli işadamı bir ağabeyimle sohbet ettik..Gelmişten geçmişten tarihten..

Dedi ki, biliyor musun bizim  bu topraklarda Almanlar yaşamamış!! Nasıl  yani  diye hayretle yüzüne bakarken , gülümsedi bana; mezarlarını  buldum.. Küçük  kutular içinde  küller ve üzerinde isimleri künyeleri  yazıyordu.. Şaşkınlığımla birlikte düşünmeye de başladım inceden inceye!..

Yüzyıllar sonra bizim Türk olduğumuzu  bu toprakların bize ait olduğunu  kim nerden anlayacak?  Bu gün tutunamadığımız şimdiki zaman bizi elbette yutacak!

Kimin takvimine göre  yaşamış olacağız?

Öyleyse  kendimize gelme vakti değil midir bu zaman..

Miladi takvim “on iki hayvanlı Türk” takviminin muadilidir..

Ve “on iki hayvanlı Türk takvimi” yılı 365 gün 5 saat olarak  tanır..Kusursuz bir şekilde  mevsimleri ve geçişlerini  nitelendirir hayatınızı  sizin için  kolaylaştırır..Bilimselliği kanıtlanmış olan “on iki hayvanlı Türk takviminden” kaç kişi haberdâr sorarım size?

*On iki hayvanlı Türk takvimi..

Çin takvimi..

Hicri takvim..

Milâdi takvim

Bırakın şunu bunu kendi takvimimize dönelim..Ki bizden bir şeyler kalsın  gelecek nesillere..Milâdi  takvimle günlük hayatımız  düzenlensin..Hicri takvimle maneviyatımız zamana meydan okusun  ve lâkin..

Bizimde dünya üzerinde sayılı  olan dört büyük  takvimden birine Türk milleti olarak sahip olduğumuz unutulmasın  unutturulmasın..Bence asıl mesele bu..

Yine  Yozgatlı  gonüm şo  yannıya  savrıldı,

Dil gırıyım dedimde  yılan gibi gıvrıldı,

Sizlerde geçen sene bizde  derler bıldırdı,

İki  adam  görüncük azıtma deller  bizde…

 

Sufrada  bağdaş  gurar öyünü  sunahlarıh,

Pendirinen turşuynan bekmezi banahlarıh,

Loküs lamba altında gışları   gonahlarıh,

Soğuğu  çoh  yedinmi tozutma  deller  bizde…

 

Gozelleri  severik sürmeliyse  gözleri,

Boya  cıla yahışmaz ,pambık  gibi yüzleri,

Ellisine  varmadan  dutmaz  olur  dizleri,

Son  kesene  evlatlık,gazıtma  deller  bizde…

 

Tohat  atmayı bilmek tomsük  yiyen uğunur,

Beyniyin  bekmeziynen alt goynağen goğonür,

Yozgat şaplağa  yiyen bir daha der doğonür,

Dölek  dur  çerliyeçce cozutma deller  bizde…

 

Yola  düşersen  eğer  yınicek  ahıllıynan,

Birde  yüreğa yanmış  dili hep gahırlıynan,

Ömrün heçlenir  gider ,,geçmişi  mekirliynen,

Önce ahlın  nerdeydi  büzütme  deller  bizde…

 

Zopaynan adam olmaz biz  lafınan düverik,

Gişi  iyi islahsa hem  üver  hem  severik,

Her  işten  gaytaransa bizde  olur  geberik,

Elalemin  onünde cıvzıtma  deller  bizde…

 

Gışımız uzun  olur ekmek  gevredir  yerik,

Arabaşı oldummu haşat olur  severik

Bizlerde atıştırma  bir  gavırga bir  hedik,

İlk ahşamdan yatana dımıtma deller bizde…

 

Avratları  heç sorman aşamaca yatallar

Horanta toplaştımı kesme aşı  katallar

Taze   gelin  varısa arhasından  atallar

Kele şo gure  gibi gırıtma  deller bizde

 

Yar  olmah  golay  değil  Bozoğun gızlarına

Sinirden köpürüncük nur  doğar yüzlerine

Ismarıcı unutsan daş bağlar  sözlerine

Dış  gapının iti gibi sorutma deller  bizde…

Yeni yıl bu, yeni umut getirsin,

Her şerri kötüden bilmeyin gardaş !

Dilerim ki savaşları bitirsin,

Alaylı alaylı gülmeyin gardaş !

 

Bir düşünün, hayat size ne verdi,

Dünyalık nimetler insanın derdi.

Kime sorsan aynı şeyi söylerdii

Bu dünya tatlıysa ölmeyin gardaş !

 

Sözümün yekunu insan içindir,

Sen de söyle, adamlığı geçindir !

Bir yerde aç varsa senin suçundur,

Kimseyi cimriden bilmeyin gardaş !

 

Nefsinin gözleri olmuşken şaşı,

Kim bilir nimeti helalden aşı?

Önce kendin ile bitir savaşı,

B/edeni cenklere salmayın gardaş !

 

Haklı iken Hakk’a eğilse boyun,

Ne haksızlık kalır ne de bir oyun.

Nifak ekmeğini yerken her öğün,

G/usulsüz abdesti almayın gardaş !

 

Efruze’yim, mutlu yıllar dilerim,

Haine hadsize şiir bilerim,

Tutamam kendimi çok da gülerim,

Tavsiyem; ben gibi d/olmayın gardaş !

Derdimiz Yozgat olunca söyleyecek te çok şeylerimiz oluyor..Buğusu üzerinde şiirlerle sesleniyorum bazen bazende  zülfüyâre dokunup iğneler ve çuvaldızlarla Yozgat için bir çıkış arıyorum..Dedim ya derdim Yozgat..

Hani şu soğuk havası insanın ruhuna antidepresan etkisi yapan..

Hani ilkbaharında çam çiçek kokusuyla nefesimizi yıkayan..

Tozlu yolları merhem çamuru çimeni sevenine ilham olan Yozgat..

Şimdilerde gelecek vaad eden ne doğu ne batı ne kuzey ne güney tamda sınırları itibariyle Türkiye’nin kalbi seveninin vazgeçilmezi Yozgat..Bu güne kadar bir çok alanda ihmâl edilmiş ama değerleriyle fark yaratan Yozgat..Canınız mı sıkkın  ellerinizi ceplerinize koyup şöyle bir  dolaştığınızda sokaklarını insanı değerlerinizi size hatırlatan bir hatırat şehridir Yozgat..Hıc tanımadığınız bir sofrada başkösenin size ait olduğunu bildiğiniz bir bardak sıcak çay ile demlendiginiz huzurun şehridir Yozgat..

Son zamanlarda açılım sürecine girmiş üniversitesi ile onbinleri bağrına basmış şehirdir Yozgat..Kendi yağıyla kavrulurken Suriyeli ye Iraklı’ya kapılarını açmış aynen de sünneti  seniyyedeki tarif üzere yarım ekmeğini bölüşmüstür muhtaç kardeşiyle..

Güzel şehrime ışıltılı sokak lambaları  geceleri  yanar döner  cadde ışıkları  çok yakışsada aslında en çok yakışan Yozgat’lının kaybetmediği özüdür..

Şimdilerde diğer şehirlerden gelip te ” Yozgat’ta şunlar da eksik denilmiyor ” Çünki bu şehircilik anlayışımız değişti bir çok alanda..

Yozgat ‘ta bir çok eksikte var fazlada..En büyük eksik eğitim alanında  benim için..

Çok güzel çok modern okullar yapılıyor  ama

Yozgat’ta  bir “spor lisesi” yok hemde gureşçileriyle değil ülkede dünyada gündem olmuş bir şehir olarak..

“Sosyal bilimler” lisesi de yok..

Ve daha bir çok eksiğimiz var bunlar ivedi olanlar..

Dile getireceğimiz bir çok eksikten en önemlisi bunlar..Çocuklarımızı alanlarına göre  yönlendirmek mühim olanı, sosyal zekası çok iyi olupta alanın dışında  heder olmasın yavrularımız..Spor kaabiliyeti olupta çevre şehirlere gitmesin yavrularımız ..Bu konuda en büyük mağduriyeti kız çocuklarımız yaşıyor  maalesef gönderilmiyorlar ..Ailelerde kendince haklı gerekçelerle savunsa da olan yine yavrularımıza oluyor..Geleceğimizin teminatı çocuklarımıza  ve güzel şehrimize yakışanı yapmak muhatabının bunları talep etmek ise bizim görevimizdir..