Yazar: Songül Yurdagül Aksoy

Yeni elbiseyle volta vururken

Kızılayın ortasında gitti telefon

Gıcır gravatla selam dururken

Bir anda yok oldu yitti telefon

 

Duamın üstüne dua ekledim

Baktım ki çalınmış biraz tekledim

Çantayı, şapkayı cebi yokladım

Gözleri uykudan etti telefon

 

Vitrinde görünce vuruldum ona

Eski telefona getirdim kuma

Eskide hiç fena değildi ama

Bağıra bağıra gitti telefon

 

Bilseniz onunla  neler etmedim

Aşkımdan sabahaca yatmadım

Kuyruk takıp bir ucundan tutmadım

Beni yarı yolda sattı telefon

 

Efkar bastı tuttum türkü söyledim

Kabenin önünde selfi eyledim

Vicdansız hırsız sana neyledim

Giderken son bir kez öttü telefon

 

Benden önce kalkıp ezan okurdu

Bildirim gelince eder fokurtu

Niye üzdünüz ki bu yaşlı kurdu

Ayakta yol üstü dürttü telefon

 

Ebuzer hocada bir daha almaz

Ulusta yürürken hayale dalmaz

Hiç biri sen gibi ciğerden çalmaz

Varımı yoğumu sattı telefon

 

Efruzeyim şimdi düştün dilime

Kabeyi tavafta aldın eline

Sana da layıktır şu son kelime

Üç  harfli gibi mi çarptı telefon

Her şeye zam geldi yapayım diyet

Ne yiyeyim canan karatay bacı

Mide küçültmeye eyledim niyet

Ne yiyeyim canan karatay bacı

 

Artık ğüç yetmiyor kasapta ete

Dolar hesabından zamlı peçete

Babayın hayrına yaz bir reçete

Ne yiyeyim canan karatay bacı

 

Salça pahalandı uzak duruyom

Yağ düşecek diye hayal kuruyom

Uzman sensin diye sana soruyom

Ne yiyeyim canan karatay bacı

 

Çoğalıyor derdi derde ekliyom

her ay başı borçlanıyom tekliyom

Beleş diye madımağı bekliyom

Ne yiyeyim canan karatay bacı

 

Meyvelerin bakılmıyor yüzüne

Fiat yüksek görünüyor gözüne

itimat ederim senin sözüne

Ne yiyeyim canan karatay bacı

 

Hayal oldu peynir zeytinin tadı

Pastırmanın ancak edilir yadı

Yirmi milyon olmuş tavuğun budu

Ne yiyeyim canan karatay bacı

 

Cevizin bademin burnu havada

Yumurtalar isyan eder tavada

Ucuz bir perhiz ver ozan murada

Ne yiyeyim canan karatay bacı

 

M.E

Ozan Murat Erciyas’ın “cevap ver” şiirine cevabım :Diyet

Sabah kahvaltıdan önce ılık su

Bolcana içipte doyun doğrusu

Hergün bir iki koyunun kuzusu

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

 

Bahçeden toplayıp bolca yeşillik

Ahırın yanına yapıver pinnik

Horozlar tavuklar evlere şenlik

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

 

Inek camız besle taze otunan

Dağ bayır gezsene doru atınan

Hafif ara öğün beyaz etinen

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

 

Elma armut kiraz dalda kurudu

Ağaçların gövdeleri çürüdü

Kuyruk  yağı sızgıt oldu eridi

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

 

Çanak pendiriynen bulgur bulamaç

Diyette sağlıktır en büyük amaç

Dokuz yumurtayla pekmezli omaç

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

 

Bahçeyi bağları kökten söktünüz

Sofrada taze öyüne çöktünüz

Fazlalık yemeği  çöpe döktünüz

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

 

Kışlık hazınları  kimse bilmiyor

Tuŕşuya domates kelek dilmiyor

Pancarı peziği kimse almıyor

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

 

Efruze canana candan selamlar

Diyetin diyetci dilinden anlar

Kapıda yeşeren taze susamlar

Yenmelidir ozan Murat Erciyas

Atadan, öteden öğüdümüz var

Meclis te fikirden kaçandan olma

Geçmiş sözün söyleyen ne hükmü var

Gereksiz lafları açandan olma

 

Kıymet veren olma, haddi bilmeze

Nefret denen kiri, kalpten silmeze

Yoldan çıkan, doğru yola gelmeze

İman leke tutmaz, saçandan olma

 

Mizanı tartmaya yetmez terazi

Sevgi ye tarla yok, olmaz arazi

Ne şehit olursun, ne de bir gazi

Neden cevap ver niçinden olma

 

Mizan Hak ölçüsü, ölçmez her kişi

Sevgiden mahrumun, yürümez işi

Haramsa lokması, kesmezmiş dişi

Mal için halinden geçenden olma

 

Selam ile doğru yoldan ayrılma

Kul hakkıyla gelme sakın kayrılma

Hak yiyenler sofrasında doyrulma

Sonra kanatlanıp, uçandan olma

 

Selama baş eğer, yoldan giderim

Kul hakkı yiyene, bühtan ederim

Helal lokma yerim hesap öderim

Sırtında yükünle göçenden olma

 

Dostun ayağına değmesin taşın

Doğruluk ateşinde pişerken aşın

Sevgiyle kaşıkla, ağrımaz başın

Tohum ol dane ol koçandan olma

 

Doğruluk ateşi, yakmazmış derler

Nur-u göz, ah ile akmazmış derler

Ovaya yıldırım, çakmazmış derler

Ölçmeden kumaşı biçenden olma

 

Hakk’a ram ol, Hak’la götür işini

Sabreyle, duayla pişir aşını

İşine gelenin çekme fişini

Sırrını ellere açandan olma.

 

Dosta el veren ol, düşmanı sevme

Zalimden el alma, nedensiz övme

Var gönül eri ol, mazlumu dövme

Kan haram mümine içenden olma

 

Geçmişte yaşanan geçmişte kalır

Açılır sayfalar ah aldım sanır

Belki de sıkılır belki utanır

El verme düşmana saçından olma

 

 

 

Geçmişte kalanlar kalsın, aldırma

Ah yükü ağırdır, boş ver kaldırma

Cenaze evinde, cümbüş çaldırma

Dikkat et gâvurun haçından olma

 

Nereye bakarsan onu görürsün

Belki de eğri yolda yürürsün

Sağını solunu düşman bürürsün

İnsanı insandan seçenden olma

 

Kalp gözü bakınca görür gerçeği

Firdevs-i dağlardan toplar çiçeği

Mukim ol, sadık ol, açma leçeyi

S/imana sahip ol peçenden olma

 

Derdini söylerken toprağa taşa

Anlatki değsin döktüğün yaşa

Kimsenin elinde sen olma maşa

Dosta yanlış değer biçenden olma

 

Derdini hak bilsin söyleme boşa

Biz maşa olmadık, olmayız haşa

Topu at pas atma, sakın sarhoşa

Çizgiye dikkat et, taçından olma

Şu soğuk günlerde Yozgat gündemi fokur fokur kaynasa da gündemin  içinde olan bizlere de çok hızlı  ve anlaşılır  davranışlar sergilemek düşüyor..Hafta sonunda belediye başkanımız sayın Kazım Arslan’ın yıl sonu değerlendirme toplantısına icabet ettim , halka açık bir toplantı idi ve  bir gazeteci süzgeciyle baktım anlatılanlara  , gerçekten Yozgat’a yeni bir ivme kazandırdı sayın  başkan  ve ekibi ..Geri dönüşü yok gibi görünüyor olsa da burada asıl talep elbette insanımızın..Dikkatimi çeken en önemli nokta üç köyün mahalle statüsüne geçmiş olması ve buraların imar planlarının yapılmış olduğunun açıklanmasıdır..Bence de gerekli idi batıya doğru açılmak ise  bir duruşun ifadesidir zannımca..Doğuya doğru havaalanı ve ikinci organize hayata geçecek..Yaşam alanlarıyla iş ve ulaşım sahası birbirinden ayrılacak  ve kimse rahatsız olmayacak..Buraya kadar gerçekten ayakta alkışlanacak çok güzel vizyonu geniş açılımlar  bunlar ki öylede oldu sayın başkanı ve ekibini ayakta alkışladı tüm salon..

Diyorum ya hayat tesadüflerden nasibini her zaman fazlasıyla alıyor, yeğenimizin rahatsızlığı sebebiyle BOZOK araştırma ve uygulama hastanesine hasta ziyaretine gittim bir gün öncesi akşam..Yoğun bakım önünde feryat figan insanlar vardı..Sebebini sorunca bir kez daha çok üzüldüm..Akdağmadeni’nden gelen bir hanım kardeşimiz önce şehir hastanesine gider oradan da Bozok araştırma ve uygulama hastanesine sevk edilir..Zamanla yarışta o zaman başlar.. Yetişemeyeceğim kaygısıyla  bir ticari taksiye biner ve yola revan olur..Eski hastaneyi geçince de panikler ve kendisini hareket halindeki taksiden aşağı atar.. Başı refüje çarpmış ve ağar yaralanmış..Dün ise yaşam savaşını kaybetti bu kardeşimiz, Allah’tan rahmet dilerken , aklıma şu sorularda takılmadı değil..

Acaba yeni hastaneye taşınıldığı ve yeni hastanenin yerinin belirtildiği  afişler yapılıp  halk bilgilendirilemez miydi?

Şehir hastanesinin açılışı kadar görkemli bir açılışla halkın dikkati buraya çekilemez miydi?

Her konuda yardım etsin diye şehir hastanesinde görevli  olan hostes arkadaşlarla bilgi vermek amaçlı bir ” Bozok Araştırma hastanesi ” bilgilendirme kolu oluşturulabilir ..

Ayrıca bu olayın bir de sosyal boyutu var ..Ekmeğinin davasında olan taksici esnaf ne yapsın? Varsa bir ihmal elbet çıkar  meydana..Ama her gün televizyonlarda izlediğimiz olaylar mı bozdu sinirlerimizi orası  muamma..Tek gerçek  şifa arayan kadının  evine ölü dönmesidir..Eğer önlem alınmazsa  bu gibi olaylar kaçınılmaz görünüyor..Yinede son olması dileğimle aileye başsağlığı ve sabır diliyorum…

Un seklemi gibi yerinden gahmaz

Aldırış etmez gafaya dahmaz

Erinir gahıpda bi işe bahmaz

namını aleme sal sıracalı

 

Düğünde dernekte haleyi çeker

Birin yanına bin yalan eker

Lafınan koye gökdelen diker

eviyin hezeni dal sıracalı

 

Dizinin dibinde otursan gahman

gapadın gozünü dünyaya bahman

sen bu öpcelikden Vallaha bıhman

Lafın pendir dağal bal sıracalı

 

Okuzun damında okuzu yedin

elinen bir oldun gormedim dedin

tandırda bişmezde gartalmış etin

cehennemin dibinde kal sıracalı

 

Gapı gapı gezdın gün aşam oldu

Minderde oturan yerini buldu

sufrada has köşe hep sana galdı

Gaşıh değil çömçeyle dal sıracalı

 

Yediğin ekmekler gözüne dursun

od deyi tuutuğun elinde galsın

sana ne deyim ocağan yansın

Garıyın lakabı dul sıracalı

 

Gendini bağanir kimseye dahmaz

Cürmünü görseniz it bile bahmaz

Herkeşler gülerde kaşını yıhmaz

Gutlu gundah sarmış döl sıracalı

 

Bi görsen yanına tütsüynen varın

Dünde acıdın tez olacak yarın

Senin dağlarına yağmazmı garın

Mayan bozuh dutmaz göl sıracalı

 

Mar eşşeğa gibi anırır durur

İnne yemiş itinen geçimmi olur

Üsdüne su serpsen zahar gudurur

Hasiyetin herkeşe pul sıracalı

 

Öteden bahsan adam bellersin

Gapısına çoban duruyum dersin

İsderse çatlasın,isder gebersin

Guyruğuna dahdım zil sıracalı

Sen yoktun ya ey nebi,şu kainat öksüzdü
Sen yoktun ya ey nebi gökte güneş köksüzdü

Sen idin varlığında anlama mana katan
Onsekizbin alemi aşkı için ağlatan

O kutlu gelişinle arşı-alem uyandı
Gül yüzlüm senin ile gökte hilal nurlandı

Oysa ki yetimdin sen; ey güllerin yetimi
Alnında nurdan mühür insanlığın hatimi

Kanat çırptı melekler gelişin müjdelendi
Serildi putlar yere alem nura belendi

Daha çocukluğunda bereketti nefesin
Parlayan bir yıldızdın huzur verirdi sesin

Henüz yirmibeşinde el emin dendi sana
Çoktan teslim olmuştun var ve bir ALLAH’A

Her güzellik sendeydi yaşayan efsaneydin
Alem vurgundu sana çünkisen birtaneydin

Önce Hatice annem gördü sendeki nuru
Sevmek mi terddütsüz,sorulmaz hiçbir soru

Baştan ayağa ihlas hira dağı mekanın
Cebrail sana geldi dili sustu o dağın

Öyle muhteşemdiki gelişi cebrailin
Örtün beni örtün beni,tutuldu sanki dilin

İlk vahiyin gelişi aşkın işte böylesi
İşte onda riya yok Haticeydi ümmeti

Ali geldi yanına daha o bir çocuktu
Aslan yürekli ali sözleri tomurcuktu

Ne güzel bir ahlaktı ne güzel bir edepti
Güllerin efendisi güller içinde tekti

Sevildikçe çoğaldı,çoğaldıkça sevildi
Ya Muhammet Mustafa sana cennet verildi

Ashab-ı kiram gibi sana yansa yürekler
Semada huşu ile sevap yazsa melekler

Düşmanlarında vardı cahiliye düşmandı
Sana iman etmeyen halinden çok pişmandı

Güvercin yüreğinde ağlar ördü örümcek
Onsekizbin alemde Muhammet ölmeyecek

İmanın ne güzeldi ibadetin ne güzel
Ümmetiyin sevgisi işte o sana özel

Seni yürekten seven seni bulur dediler
Gel gör ki ey Rasulüm ağlıyor seccadeler

Nifak tohumları var satılmış ruhaniyet
Gösterişten öteye gidemiyor ibadet

Kurtaracak gene sen cehennemin narından
Bir tek ayete bile ihlasla imanımdan

Ayırma bizi Yarab Muhammed’in yolundan
Bir zerrecik ışık ver o yüce Kuran’ından

Tek senin varlığında mana buldu alemler
Yazmaya takat yetmez tükeniyor kalemler

Şahitlik ederiz ki birdir ve tektir ALLAH
Lailahe İllallah Muhammedün Rasulallah

Hayırlı nurlu cumalar , bu güzel günün feyzi ve bereketi üzerinize olsun..

Kısa bir  bilgi ile başlıyorum söze..Filler nasıl eğitilir bilirmisiniz?Henüz yeni doğan fil yavrusu alınır  , ayagindan bir pranga ile demir bir kapıya bağlanır ve o küçük yavru her yürümek istedikçe  pranga onu engeller ..Zamanla büyüyen fil yavrusu  her adım atmak istediğinde pranga var zanneder ayağında ve cesareti kırılır,istese o demir kapı ve bağlı olduğu  o prangayı yerinden sökecek hale güce  gelse bile bunun farkına  varmaz varamaz..Insanlarında onlardan istedigi budur zaten..

Sözü nereye getirmek istediğim  anlaşıldı umarım..

Yıllarca Yozgat cezalı diye insanları  aslı olmayan bir safsataya inandıranlarda da aynı yöntem değil mi?

Gelişemeyen kendini ifade edemeyen hattâ  köy şehir diye nitelendirilen şehrin  vurgun yemiş sevdalılarıyız biz..

Ekmeği helâldir insanı merttir , üç kişi bir araya gelse,kişilerden  ikisi ya akraba çıkar  yada tanıdık..

Bir çokları coğrafi konumunu bahane etsede   , işin  en acı tarafı ise verilen göçün beyin göçü olmasıdır.. Okumuş insanıyla devletin beynine yerleşen Yozgat  maalesef özlemlerin şehri olmaktan öteye de gidemiyor..Bayramlarda sehrin nüfusu ikiye üçe katlanıyor ama sonrası yok..

Daha bir ay evvelinde bir akşam vakti yirmi kişilik bir gezi grubuna denk geldim , dar akşam derler ya aynen o vakit..Kısa bir tanışma faslının ardından  “başçavuş camiine” gitmek istediklerini söylediler,  ben rehber oldum kendilerine  ve kısa bir tur yaptık kendileriyle..Hayretler içinde  kaldılar  desem yeridir gördükleri  karşısında..Çok şaşırdıklarını ifade eden cümleler havalarda uçuştu..Camileri konakları  çamlığı  gezdirdim onlara ..Daha önce burada babasının görevi nedeniyle kalan biri var idi aralarında  kadın göz yaşlarını tutamadı   , ve benim Yozgat’ın değişen yüzünü göstermeye ancak bu kadar vaktim olabildi..

Demek ki istenirse yapılıyormuş..Ceza falanda hikâye..

Bundan sonraki süreçte  her kim olursa olsun  bu şehrin mührünü teslim alacak olan , bilmeli ki hep ileri taşımak zorunda Yozgat’ı ..Çünki  bizim insanımız  her şeyin  en güzeline layık..

Çünki  bizim insanımızın  dayanıklılık gibi bir gücü  var..

Çunki bizim insanımız  yapılanı  ve yapanı asla unutmaz..

 

Kokla toprağını yolun düşerse

Çakıl taşları bile incitmez seni

Neden diye aklına sual gelirse

Taşı toprağıda başka Yozgat’ın

 

Yolunun üstünde gelincik açmış

Al kızıl rengini dört yana saçmış

Zannetme bülbülün neşesi kaçmış

Goncasıda gülüde başka Yozgat’ın

 

Çamlıkta alırsın temiz havayı

Bırakta ciğerin kapsın o payı

Sanmaki gördüm ben fırtınayı

Rüzgârı yelide başka Yozgat’ın

 

Sürmelimden tanırsın guzellerini

Çeken bilir surmelinin derdini

Gözlerin dolduysa tutma kendini

Yokuşları belide başka Yozgat’ın

 

Songül Yurdagül EFRUZE

Bazı acıların tarifi yoktur, sebebi vardır, çaresizliği vardır, konuşanı vardır, susanı vardır ,ağlayanı vardır ve hattâ hiç tasvip etmememize rağmen güleni akıl yürüteni ve suçlayanı vardır..

Daha geçen  hafta çok büyük bir acıyla kahroldu şehrimiz,ahlar vahlar tühler havalarda  uçuştu..Çünkü  gariban bir ailenin iki oğlundan biri olan Atakan bebek evde çıkan yangında dumandan zehirlenerek hayatını kaybetti.. Geride yarı yanmış vaziyette boş bir beşik ve naylon terlikleri kalmıştı.. Bizde herkes gibi medyadan izledik maalesef.. Henüz birinci sınıfa giden oğlunu okuldan almak için çıkmıştı anne evden.. Akşamın karanlığında küçücük bedeni  yorulan çocuğunu okuldan almasınmıydı?

Yozgatın coğrafi konumu belli o yokuşu nasıl çıksın o yavrucak annesi çantasını taşımasınmıydı?

Havalar çok soğuk zemheri nefesleri keserken sobasını yakıp evini ısıtmasamıydı?

Atakan bebeğin uyku saatini hiçe sayıp elinden tutup onuda bu soğukta perişan mı etseydi?

Hasta olsa doktora götürecek ilaç parası yok!!

Ve bir annenin çaresizliği? Hangisinden vazgeçsin yokluğun sınırlarını nereye kadar zorlasın?

“Anne ise bakacak! “gibi ünlemli cümlelerle ahkâm kesmek kolay!Hangi anne çocuğuna zarar verir yada verdirir ki?  Atakan’ın küçük bedeni yakışmadı musalla taşına..Aileye bir çok yardım eli uzandı lakin, geriye getirir mi Atakan’ı ?

İşin en acı tarafı ise bu memlekette yüzlerce aday Atakan var!!Okul önlerinde bekleyen annelere hiç denk geldiniz mi?

Acaba orada beklerken evde ne gibi bir felakatle karşılaşacak acaba hangi birinin garantisi var..

Diyelim ki gelmesin anneler okul önlerine..

Maalesef çocukların neye denk gelecekleride meçhul.. Sokaklarda sokak hayvanlarının  başı boş ve en büyük  tehlikelerden biri bu..

Bozulan toplumsal yapımızda kimseye güvenilmez oldu yolda kime neye denk gelineceğide meçhul..Sapığı var hırsızı var, gerisini tahmin etmek çokta zor değil..

İşte tamda bu yüzden anneler almaya gidiyor yavrularını..Küçük Atakan’lar bu yüzden evde uyutulupta gidiliyor okul önlerine.. Kimse anneyse bırakmasaydı demesin kısaca.. Ayrıca yeni facialara önlem alınmalı fikrimce, meselâ; durumu olmayan ögrenciler tespit edilip ki eminim yüzlerce çıkar bir okuldan okul önlerine belediye otobüs seferi koysun ücretsiz, kart sistemi getirilebilir öğrenci tespit edilir, kart çıkartılır iki bakıcı himayesinde öğrenciler evlerine güven içinde kavuşur.. Yine parklarda küçük konaklar inşa edilip “emanet çocuk kreşleri “ sistemine geçilmelidir..Parka gelen çocuğun isteğe  göre kaydı alınıp bakıcılar gözetiminde parkta oynamasına izin verilmelidir..Böyle bir durumda anne evinde işini yapabilir, işe gidebilir kendine ve topluma daha faydalı bir hale gelebilir..Bizim kendi çözümlerimize ihtiyacımız var, geleneksel yöntemler tüm şartları zorluyor, olan Atakan bebeklere oluyor..

Üzüntümüz çözüme dönüşsün artık.. Yakamıza siyah kurdela takmak iki günlük yas tutmak değildir çözüm.

İçi içine sığmayan bir çocuğun heyecanıyla başlıyorum cümlelerime..Bir tarifsiz duyguyu tarif etmek , o duygu yoğunluğunu aktarabilmek ustaca kelimeleri bulup bir nakkaş edasıyla işlemek..İmkânsız gibi duruyor değil mi? Oysa birazdan dilimdeki düğüm çözülecek derin bir nefes aldıktan sonra bir bir anlatacağım ahvalimi..

Ben köy çocuğuyum, hemde en safından, “kötülük bilinmez öğrenilir” derler ya ;bilmemek öğrenmemek için direnenlerden…Henüz çok küçük yaşlarda farkında olmadan empati yapmayı ögrenmiş ve her defasında  önce karşısındaki insanı düşünenlerden..Dahası da var elbette üstüne birde en küçük olmayı ve babasız bir evde gurbetteki yarine türküler söyleyen bir anne ve zamane gençleri ve çocukları ekleyin, umarım garibanlığım biraz daha iyi anlaşılmıştır..Annem camın önünde türkü söylerdi, ben berdi yastıkların üstüne başımı koyup ağlardım..

 

“Çatal kapım yele karşı

Gel oturak karşı karşı

Hüsnü tez Almanya’dan

Feryatlarım deler arşı..

 

“Alnıma yazılmış kara yazılar

Uçaklar geçerken içim sızilar

Hüsnü’m bayram geliyo gine

Meleşip duruyor körpe kuzular ..

 

O zamanlarda başladı benim hayatın yok tarafıyla tanışıklığım..Her şeyi var hiç bir şeyi yok olanlardandım ..İlkokul sıralarında tescilli köylü çocuğu idik ..Bir öğretmenimiz sürekli çesmeden su getirtir okulu yıkatırdı , yaz kış demeden ..Bir kaç muhalif sese , “köylü çocuğu değil mi ? çarık yazmasını bilsinler”gibi bir çıkışla günler devam ederken bir gün müfettiş geldi okulumuza..Bir kaç soru sordu ön sıradakilere , sonra bana döndü en arka sırada yarı uyur vaziyetteyim, zaten öğretmenimde o kız surekli uyur dedi.. ” Neden sürekli uyuyorsun dedi müfettiş;ögretmenim uyumuyorum ben herkesi dinliyorum dedim..Adın nedir dedi Songül dedim..Sana bir soru soracağım dedi ; “Atatürk ölmese idi, şimdi kaç yaşında olurdu? Anında cevap verdim..Sonra bir soru bir soru daha..

Ve döndü öğretmene , uyuyan öğrenci bu ise uyumayan öğrenciniz hangisi? Babamı sordu Almanya’da dedim ..Bir not yazmıştı bunu mutlaka babana ilet dedi..Öğretmenim mektup yazayım icine koyup babama gondereyim dedim , adam hayretler icinde tamam kızım dedi ve kendi notu ile benim mektubumu kendi elleriyle postaya vermek icin aldı.. O notta” bu kız çok zeki lütfen okutunuz” yazıyormuş..Köyden ilk defa ortaokul ve lise okuyan kız ben oldum..İlk şiirimi dördüncü sınıfta 23 nisan şiiri yazdım ve öğretmenimden dayak yedim ,ben yazdım diyemediğim için…Eşiğin arkası gurbet derler ya öyle oldu , ağabeyimle  bir yada iki odalı kömürlükten bozma evlerde okuduk biz..Köyümüzün mesafesi çok uzak olmamasına rağmen ailemizden koptuk  birbirimizin  sırdaşı arkadaşı yareni annesi babası olduk..Okul da çok güzel başarılı birer öğrenci evde ise yapayalnız bir kız çocuğu..Lise yıllarında şiire cok daha fazla yöneldim  , fakat benim bu yeteneğimi hiç bir hocam farkedemedi..Kendi halinde sessiz nazlı  zeki bir öğrenci, hâttâ duvar gazetesi çıkartmak için çok uğraştım okulda ..Edebiyat hocam “ne uğraşıyorsun gazeteci mi olacaksın dedi” alay etti benimle..Evet hocam gazeteci olacağım dedim..Lise bittiği yıl bir edebiyat fakültesini kazanmam ve bunun benden gizlenmesi babamın hastalığı ve ölümü  benim evlenmem anne olmam..Yıllar yılları kovaladı ama içimdeki şiir aşkı gittikçe alevlendi , sustukça kalemle defterle dertleşir oldum .. Yaşadığımız şehrin  sosyal kültürel yapısı ben şairim dedirtmiyordu.. En sonunda gittiğim kuran kursu adına naat yarışmasına girdim ve birinci oldum ve dört yıl üst üste birincilik aldım..Artık etrafımdakiler biliyordu şair olduğumu..Zamanla biraz daha toparlanıp  BOZOK EDEBİYAT KÜLTÜR VE SANAT DERNEĞİ ni kurdum ve hâlâ başkanıyım..Ustalarım Efruze mahlasını verip ozan ilan ettiler..

Bundan sonraki süreçte ise sizi bizi herkesleşmeyenleri taşıyacağım yazılarıma..Sonuna kadar mücadele eden bazen hakkını arayan bazen savunan özlenen özleyen geçmiş  gelecek ve bu gün olacak  yazdıklarımız..